W ROLACH GŁÓWNYCH
WIKTORIA
W POZOSTAŁYCH ROLACH
ODCINEK SZÓSTY KWARTET KOBURGÓW
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Świetnie się przy tym bawiliśmy.
Spójrz, jak młodo tu wyglądasz.
To było, zanim zostałem ojcem siedmiorga dzieci.
To ty jako niemowlę, Vicky.
- Która niania mnie trzyma? - To ja, głuptasie.
Vicky ma rację, nie wyglądasz jak królowa.
Oczywiście, że nie.
Mamo, Bertie chce wepchnąć
Affiemu kulkę do nosa.
Nie ruszaj się.
- Chcesz zrobić bratu krzywdę? - To eksperyment.
Bertie, natychmiast zostaw brata!
Siadaj.
Vicky!
Zabierz rodzeństwo do pokoju.
Mama nie czuje się dobrze.
Złości się przez nowe dziecko?
- Po co jej kolejne? - Wkrótce poczuje się lepiej.
Wszystko ze mną w porządku.
Nowa moneta będzie warta dziesiątą część funta.
To krok ku wprowadzeniu nowoczesnego systemu dziesiętnego.
W końcu mamy 10 palców. System wydaje się logiczny.
Jest w nim jednak coś irytującego.
12 lubi się dzielić, 10 nie.
System dziesiętny znakomicie działa na kontynencie.
Może potrafią lepiej dzielić.
Nowa moneta to nowa podobizna.
To okazja, aby dać ludziom coś pięknego.
Chciałbym zająć się projektem.
Naturalnie, panie.
Jak powinniśmy nazwać nową monetę?
Całkowicie zbędną.
Wuju Leopoldzie, przybyłeś w samą porę.
To moja specjalność.
Szukamy nazwy dla nowej monety w systemie dziesiętnym.
W Europie nazwalibyśmy ją florenem.
Wspaniała sugestia, Wasza Wysokość.
Sprawdza się zarówno w kraju, jak i za granicą.
Wuju, przedstawiam premiera.
A to minister spraw zagranicznych.
Lorda Palmerstona nie trzeba przedstawiać.
Jeśli szatan ma syna,
to na pewno nazywa się
Palmerston.
Cieszę się, że zrobiłem takie wrażenie, Wasza Wysokość.
Najpierw podważa pan mój autorytet, potem jest bezczelny wobec króla.
Nie ma ludzi niezastąpionych!
Otóż to, premierze.
Kiedyś posunie się pan za daleko. Wtedy ja będę się głupkowato uśmiechać.
Wasza Książęca Mość, sprawa oficjalna?
Z okazji chrztu odbędzie się bal w stylu zeszłego stulecia.
Czy ja otrzymam zaproszenie?
To się okaże.
Zaproszenia są dla wartościowych członków społeczeństwa.
Proszę tylko, byś pani spojrzała na mnie tak jak w Irlandii.
Noszę liberię, lecz jestem tym samym mężczyzną.
Nic się nie zmieniło.
Właśnie.
Wciąż jestem mężatką.
Żoną człowieka niegodnego pani.
Czy mam zorganizować lampę naftową, pani?
Jest za ciemno.
Martwię się, że Joseph obleje panią woskiem.
Artur,
Alicja,
Helena,
Affie.
Oczywiście pamięta wuj Bertiego i Vicky.
Proszę przyjąć książkę
z naszymi podobiznami, wuju.
Jakże przypominasz swego drogiego ojca, kochanie.
Bertie,
ukłoń się wujowi.
Mysz.
Książę Walii poszedł w rodzinę matki.
Tak, zawsze to powtarzam.
Bertie to Hanowerski.
Wuju.
Nie poznaje wuj Feodory?
Mieszka tuż obok wuja.
Feodora, oczywiście.
Co za niespodzianka widzieć cię tutaj, księżno.
Jesteś taka zajęta w pałacu.
Królowa nie czuje się dobrze od porodu.
Lubi mieć mnie blisko.
Zaiste.
Jak miło mieć tak wpływowych przyjaciół.
Jesteś w samym centrum wydarzeń.
Premier i lord Palmerston często goszczą w pałacu.
Tak. Przychodzą i wychodzą.
Zastanawiałem się nad twoim strojem na bal.
Doprawdy?
Powinnaś iść jako moja babka,
dziewiąta księżna.
Została uwieczniona przez Gainsborougha.
Mam tu jej portret.
Jest śliczna.
Sprzedany.
Jak wiele innych rzeczy.
Do czasu, gdy odmieniłaś los rodziny,
moja droga.
„Przewodniczący Stowarzyszenia na rzecz Poprawy Sytuacji Klasy Robotniczej”.
Ojczyzna ma szczęście mieć pracowitego księcia.
Nadal jest wiele do zrobienia.
Trzy lata temu sądziłem, że kraj pójdzie drogą Francji,
ale Anglicy, choć narzekają,
nie dochodzą do punktu wrzenia.
Myślę, że to zasługa pogody.
Trudno przewodzić rewolucji w deszczu.
Jestem z ciebie bardzo dumny, Albercie.
Miałem dobrego nauczyciela.
Bertie, do łóżka.
Nie zasnę bez myszy, a nigdzie nie mogę jej znaleźć.
Tu jesteś. Co za nicpoń. Wszędzie go szukałam. Chodź.
- Chcę moją mysz! - Więc chodź.
Mam ją.
Feodoro, jesteś niczym szczurołap.
Nie wyobrażasz sobie, wuju, jak dobrze, że jest tu Feodora.
Nieważne, co zrobię,
Bertie będzie moim dziedzicem.
Bardzo go kocham, ale nie wyobrażam sobie jako króla.
To twój syn.
Nie zawiedzie.
„London News”?
OBRAZY Z KRÓLEWSKIEGO DOMU
O czym, panowie, plotkujecie?
Boże w niebiosach.
Co się stało?
Nasze prywatne rysunki!
Drukarz musiał sprzedać matryce.
Były prywatne.
Co za świnia.
Moja biedna siostro.
Tylko się zbytnio nie denerwuj.
Co jest złego w tym, że matka kąpie dziecko?
Nawet ktoś o pani przekonaniach politycznych
musi rozumieć, że kraj potrzebuje suwerena,
nie pani Buły, żony piekarza.
Odwołam bal.
Nie pozwolę im się ze mnie śmiać.
Wiktorio, wiem,
że przechodzisz trudny okres,
ale zachowaj dystans.
Łatwo ci mówić. Z ciebie nie kpią.
Przeciwnie. Żarty ze mnie
są narodową rozrywką.
Tak się cieszyłam,
że wrócę do obowiązków.
Ale co zobaczą ludzie?
Zobaczą kobietę.
Nie królową.
Jak powiedziała Feodora, to minie.
Dziękuję za zaproszenie na bal.
Pani Hudson jest bardzo wdzięczna.
Ja jestem zahartowany, lecz ona
dotkliwie odczuwa brak towarzystwa.
Oddalę się.
Spłoszyłem pana Hudsona.
Wiesz, pani, że to oszust.
Sprzedał lokajowi puste udziały w kolei.
Nie jest pan w pałacu, z premierem?
Uznał, że lepiej sobie poradzi beze mnie.
Z pewnością ma rację.
Niewygodnie by było,
gdyby wspólny wróg został wykryty.
Wspaniały gniadosz.
Musiał sporo kosztować.
- Z królewskiej stajni? - Jest moją własnością.
Zapewne prezent od jednego z wielu adoratorów.
Pańska żona przyjeżdża na bal?
Nie lubi politycznej wrzawy.
Szkoda.
Potrzebuje pan sojusznika.
Nie wiem, czy to przestępstwo, pani.
Drukarz sprzedał matryce, ale to nie jest nielegalne.
Zleciła mu pani wykonanie odbitek.
Można go jedynie pozwać za szkody.
- Szkody? - Dla pani reputacji.
Moja godność nie ma ceny.
Dlatego nie zalecam postępowania prawnego.
Na pewno da się coś zrobić.
- Rozumiem państwa ból. - To więcej niż ból.
To zdrada.
Nie wiem, czy sędzia by się z panią zgodził.
W końcu to scenki rodzinne.
Co pan sugeruje?
Niestety nic się nie da zrobić.
Pozostaje tylko ostrożniej wybierać drukarza.
- Więc to nasza wina? - Nie, pani, tylko...
Audiencja skończona, premierze.
Myszko, myszko,
chcesz wejść? Podoba ci się nowy dom?
- Czemu nie jesteś na lekcji? - Znudziłem się.
Nie zawsze robimy to, co chcemy.
Mam nadzieję, że mama szybko umrze.
Gdy zostanę królem, będę robił to, co chcę.
To okropne słowa, Bertie!
Chodź do mnie.
Biegnij już.
Bertie jest jak Drina w tym wieku.
Zastanawiam się, czy ten temperament jest wrodzony.
Oczywiście nie znam się na tym, ale ekspert z pewnością.
Jak poddani mają uwierzyć w to,
skoro widzą cię tutaj, w takim stanie?
Monarchia musi być spowita tajemnicą,
a nie pokazywana jako publiczny spektakl.
Słabości mężczyzny postrzegane są jako część jego charakteru,
a kobiety — jako objaw jej niekompetencji.
Twój wizerunek.
Czy nie byłoby stosowniej, gdybyś miała koronę?
Na monetach monarcha zawsze jest z gołą głową.
Ty stanowisz wyjątek, Wiktorio, pod wieloma względami.
Za kogo przebierze się pani na bal, Sophie?
Przysięgłam dochować sekretu.
Przede mną nie może pani mieć sekretów.
Przyjdę jako dziewiąta księżna Monmouth,
z portretu Gainsborougha.
To pomysł męża.
Dziewiąta księżna.
Wiązała się z nią jakaś historia.
Miło, że książę się angażuje.
Tak sądzę.
W tym przynajmniej wyglądam jak królowa.
Te okropne rysunki.
Jeśli czujesz, że nie możesz stawić czoła światu,
Albert i ja sobie poradzimy.
Z pewnością bardzo pragniesz oświadczyć światu,
że nie mogę wypełniać obowiązków.
Próbuję cię jedynie wspierać, Drino.
Wasza Miłość,
słyszałem, że chce panią przebrać na bal za dziewiątą księżną.
Była z Cavendishów,
więc w Chatsworth wszystko o niej wiedzieliśmy.
Była nieszczęśliwa z mężem i znalazła kochanka.
Gdy książę się dowiedział, zabrał dzieci i się z nią rozwiódł.
Odebrała sobie życie.
Powinnaś wiedzieć, Sophie.
Mąż chce panią upokorzyć.
Nie chciałam przeszkadzać, pani.
Gdy wstąpiłam na tron,
nazywano mnie dziewczynką.
Teraz
nazwą mnie
nazwą mnie niańką.
Żadna królowa nie urodziła dziecka za swoich rządów.
Ja urodziłam siedmioro.
Siedmioro.
Nie.
Oni się ze mnie śmieją.
Słyszę ich.
Nie wiem, kim oni są, pani,
ale ja widzę,
i z pewnością nie jestem jedyna,
matkę, która kocha swoje dzieci.
I cieszę się, że ta kobieta jest moją królową.
Czaszka jest krajobrazem charakteru.
Fascynujące.
Feodoro, to był znakomity pomysł.
Bertie, podejdź,
aby pan Coombe mógł cię zbadać.
Bertie, zachowuj się.
W przeciwnym razie wyślę twoją mysz do wypychacza.
Do kogo?
Płat przedni księcia,
który mieści intelekt,
jest niedorozwinięty,
podczas gdy płaty wojowniczości,
destrukcyjności i poczucia własnej wartości
są nad wyraz wydatne.
Skąd może
pochodzić ta przypadłość?
Pani dziadek,
król Jerzy miał tę samą słabość umysłu.
Bertie może być uparty
i wolno się uczy, ale nie jest szalony.
Czy jest szansa na poprawę?
Czaszka nie kłamie, panie.
Ten temperament leży w jego naturze.
Bertie, przeproś za swoje niedbalstwo.
- Bertie, rób, co mówię! - Nie możesz mnie zmusić.
Chcesz, żeby wrócił pan Caine?
Przepraszam.
Bertie, stój.
Co mamy zrobić?
- Ubrać go w kaftan bezpieczeństwa? - Dlaczego zawsze przesadzasz?
Wszystko było dobrze do czasu przybycia Feodory.
Feodora zrobiła dla rodziny wiele dobrego.
Czyżby?
Może spytaj ją o matryce.
Co to ma znaczyć?
Lord Alfred mówi, że ma nowego konia.
Ja go nie kupiłam.
Myślisz, że zdradziła cię za konia?
Proszę, jest twoją siostrą,
nie wrogiem.
Nie potrzebuję płata logiki, aby wiedzieć,
że może być siostrą oraz wrogiem.
Przykro mi, że cię rozczarowałam, książę.
Chciałeś, bym przybyła do pałacu przebrana za kobietę,
której mąż zniszczył życie.
Przyczyną jej niedoli była ona sama.
Doprawdy?
Wolę wystąpić przebrana za moją babkę, która była służącą,
niż za członka twojej rodziny.
Dlaczego wszyscy mają białe włosy?
Bo tak było modnie w czasach georgiańskich.
Jakie to czasy?
Gdy wszyscy królowie nosili imię Jerzy.
Więc gdy ja będę królem, to będą czasy bertiańskie.
Podejdźcie.
Bertie, co masz na głowie?
Chcemy zmienić kształt jego głowy, aby był dobrym królem.
Papa nie będzie mnie kochał z guzem niegrzeczności.
Rzecz w tym, że według frenologii to nie jest jego wina.
Taki się urodził.
Bertie tego nie rozumie. Ja też nie.
Moim zdaniem cała ta frenologia to brednie.
Te kostiumy są niedorzeczne.
Oczywiście. Teraz, gdy pan Coombe
powiązał twojego dziadka, króla Jerzego z Bertiem,
stroje z jego epoki są niefortunne.
Nie ma żadnego powiązania. Pan Coombe to szarlatan.
- Masz na głowie wspaniały diadem. - Dziękuję.
To kosztowne szafiry.
Langenburg jest taki zamożny czy ostatnio się wzbogaciłaś?
Dobry wieczór.
- Fryderyk Wielki. - Wojownik i filozof.
Czy mógłbym wybrać lepiej?
Tworzymy takie udane trio Koburgów
to znaczy kwartet.
Jej Wysokość królowa.
Jego Książęca Mość książę Albert.
Jego Wysokość król Belgii.
Jej Książęca Mość
księżniczka Feodora.
- Co robisz, Josephie? - Dostarczam wiadomość...
Przestań się snuć jak zakochany parobek i weź się do pracy!
- Niezwłocznie, panie Penge. - Natychmiast!
Czemu nie odpłacisz mu tym samym?
Szuka pretekstu, by mnie zwolnić.
Ale kiedy odejdę, to będzie moja decyzja.
Nie zamierzam nosić peruki do końca życia.
Podoba się panu mój kostium, Josephie?
Bardzo, Wasza Miłość.
Dziś nie jestem księżną.
- Nie? - Nie.
Niestety
ten gorset mnie dusi.
Być może mógłbym pomóc.
Tak, Josephie. Mógłbyś.
Twój pieprzyk jest zniewalający.
Będę na panią czekał, lady L.
Organizuje pan schadzkę?
Realizuję swoje pasje, Wasza Książęca Mość.
Powinien pan uważać. Książę potępia takie pasje.
Bo jest świętoszkiem.
A moje działania nie mają nic wspólnego z polityką.
Poza tym
dobrze się dogaduję z królową.
Czyżby?
Sądzę, że tym zaskarbi pan sobie jeszcze większą sympatię księcia.
Państwo Hudson dobrze się bawią.
Spędzili trochę czasu w cieniu z powodu skandalu.
Widzę, że byli bardzo wdzięczni.
Nie narzekam.
Powinien mnie pan poprosić do tańca.
Z przyjemnością, pani.
Gdzie dokładnie potrzebuje pani pomocy, Wasza Miłość?
Tutaj, Josephie.
Tutaj? Czy tutaj?
Nie powinniśmy.
Czy mam przestać, Wasza Miłość?
Nie.
Jak panu się podoba bal, książę?
Nadspodziewanie.
Widzieli państwo moją żonę?
Lub lorda Palmerstona?
Ostatnio nie. Być może jedzą kolację.
Dobrze wyglądasz, Feodoro.
Przyznam, że prawie cię nie poznałem.
Nic dziwnego. Nie widzieliśmy się 20 lat,
odkąd mnie zmusiłeś do małżeństwa.
Nie miałaś posagu.
Zrobiliśmy z twoją matką, co tylko mogliśmy.
Zrobiliście to dla Wiktorii.
Oczywiście. Była dziedziczką tronu.
A ja niedogodnością?
To było tak dawno.
Nie dla mnie.
Gdzie ten chłystek Joseph?
- Widzi pan tę parę? - Nie sposób jej nie dostrzec, pani.
Co to za ludzie? Dlaczego tak na mnie patrzą?
To George Hudson, pani.
Oszust?
To szaleństwo.
Nie z mojego punktu widzenia.
Muszę wracać.
Książę...
Zanim pani pójdzie...
Gdzie, u licha, byłeś?
Wezwał mnie zew natury, panie.
Wiktorio, nie sądzisz,
że Feodora znakomicie zorganizowała bal?
Wielce pomysłowo,
zwłaszcza jeśli chodzi o zaproszenia.
Nie rozumiem.
To nasi goście.
Zostali zaproszeni w moim imieniu,
lecz bez mojej wiedzy czy zgody.
Kim, dla przykładu, jest ten osobliwy dżentelmen.
Ten, który zdejmuje kubrak?
Dlaczego tu jest?
Ja go zaprosiłem.
Nazywa się Elkington, jest wynalazcą.
Dziękuję, muszę z nim pomówić.
Może tak, ale co powiesz na tamtą parę?
Oszust z wystrojoną żonką.
Co tu robią Hudsonowie?
Hudsonowie?
Nie mogę pamiętać wszystkich nazwisk.
Sama więc ich spytam.
To poniżej twojej godności, Drino.
To byłoby zachowanie praczki, nie królowej.
Więc to jest twoja nagroda.
Przynajmniej nie sprzedałaś się tanio.
Przez ciebie wyglądam niepoważnie.
To wyłącznie twoja zasługa, Drino.
Nienawidzisz mnie, prawda?
Nic nie jest, jak trzeba, odkąd się zjawiłaś!
Najchętniej zwróciłabyś Alberta przeciwko mnie.
Nie wiem dlaczego.
Robiłam wszystko, co dla ciebie najlepsze!
To, co najlepsze dla mnie?
Wiesz, kiedy ostatnio byłam szczęśliwa?
Gdy mieszkałyśmy w Kensington
i stary król zaprosił mnie tutaj, do pałacu.
Grałam Bacha,
a on powiedział,
że mam najładniejszy profil, jaki w życiu widział.
Miał zamiar poprosić mamę o moją rękę.
Ty i ten gruby starzec? Ledwie mógł wstać.
Ale byłabym królową!
Nie taki był plan mamy i Leopolda.
Chcieli, abyś ty była królową, nie ja.
Dlatego mnie odesłali.
Wydali za pierwszego, który mnie zechciał.
To nie była moja wina.
Nie wiesz, co znaczy
żyć pod cieknącym dachem,
czy leżeć obok mężczyzny pijanego w sztok.
Masz wszystko, Drino
i nie wiesz, jaka jesteś szczęśliwa!
Ile scenek z królewskiego domu dla pani?
- W jakiej cenie? - Po szylingu.
Bardzo dziękuję.
Dobrze.
Sprowokuję cię.
Nieźle.
- Bertie! - Mam królową.
Oddaj.
Nie! Daj mi to.
To było niemądre.
Zawsze grasz z Vicky, a nigdy ze mną.
Bo nie masz guza szachowego.
Nie.
Pobawmy się kulkami, Bertie.
Nie chcę się bawić kulkami.
Chcę grać w szachy.
- Mógłbyś z nim zagrać. - Nie.
To jasne, że nie opanuje zasad.
Oszczędzam mu rozczarowań.
Zamierzasz zostawić go samego sobie?
Nie, ale jestem pragmatyczny. Słyszałeś, co mówił pan Coombe.
Czy on zna twego syna lepiej niż ty?
Dei gratia.
Z bożej łaski.
Ten napis jest na każdej monecie, z wyjątkiem tej.
Nazywają ją bezbożnym florenem.
Najpierw matryce, teraz to.
Pani, dopilnujemy, aby naprawiono ten błąd.
Szkoda już się stała.
- Czy mogę mówić szczerze, pani? - Zwykle nie pyta pan o pozwolenie.
Rysunki wielce się pani przysłużyły.
- O czym pan mówi? - Ten kosztował mnie szylinga.
Myśli pani, że ludzie je kupują, aby się śmiać?
Ilekroć rodzi pani dziecko,
naród się raduje, ale również zastanawia się,
ile będzie go kosztować pani rodzina.
Dostałem pozwolenie na szczerość.
Te rysunki, scenki z życia rodzinnego,
przypominają poddanym,
że nie jesteś, pani, boginią z Olimpu,
lecz kobietą, która kąpie swoje dzieci i kocha psy.
To pożądane?
Zdradzić pani sekret mojej popularności?
Jestem wicehrabią, lecz kiedy ludzie widzą
mnie na wyścigach lub na walce,
widzą człowieka, który lubi zakłady.
Tak jak oni.
Nie uważa pan, że taka zażyłość rodzi pogardę?
Czy to jest bliskie pani poddanym?
Ale dziecko
czy pies — to rozumieją.
Może ma pan rację,
ale moneta jest niewybaczalna.
Kto za nią odpowiada?
Pytam, premierze, kto za nią odpowiada?
Jeśli pani pamięta,
książę wziął na siebie projekt florena.
Niefortunnie by było,
gdyby jego zaangażowanie wyszło na jaw,
zwłaszcza teraz, gdy pozywa drukarza.
Powinniśmy raczej pozwolić Jej Wysokości
szykować się do chrzcin.
Czy to wszystko, pani?
Kiedy zamierzałeś mi powiedzieć o pozwie?
Byłaś niezdolna do działań, więc rozmówiłem się z prawnikami,
którzy stwierdzili, że mogę się tym zająć.
Bez mojej zgody?
Założyłem, że chcemy tego samego.
Zmieniłam zdanie.
Lord Pam twierdzi, że rysunki są popularne.
Od kiedy pragniesz, by monarchia była rozrywką?
Nie liczy się to, czy jesteś lubiana,
ale czy jesteś szanowana.
Spójrz na to.
Gdzie napis „Z bożej łaski”?
Nie zmieścił się, bo chciałaś koronę.
Chciałam wyglądać jak królowa!
Niestety nawet mąż nie uznaje faktu, że zostałam wybrana przez Boga!
Akceptujesz rysunki, sprowadzające cię do poziomu ludu,
ale złości cię brak napisu,
którego większość poddanych nie rozumie.
Nie myślisz logicznie!
Wasza Wysokość, arcybiskup zmierza do sali tronowej.
Na chrzest.
Wspaniale wyglądasz, moja droga.
Idziesz na chrzest?
Oczywiście.
Będzie fascynujący.
Arturze Wilhelmie Patryku Albercie,
ja ciebie chrzczę w imię Ojca
i Syna i Ducha Świętego.
Przyjmujemy to dzieci do grona owieczek Chrystusa.
Niech cię Bóg błogosławi i strzeże,
niech będzie dla ciebie łaskawy.
Niech Pan zwróci na ciebie swój wzrok i da ci pokój.
Amen.
Dzieci.
Naprawdę ją wuj odesłał, aby nie wyszła za stryja Jerzego?
Mój zmarły teść lubił dręczyć braci pomysłami,
że wciąż mógłby spłodzić potomka.
Feodora była tylko pionkiem w tej grze.
Obwinia o to mnie.
Pragnie zemsty.
Zemsty? Przesadzasz, Wiktorio.
Jak zubożała niemiecka księżniczka
mogłaby zaszkodzić królowej Anglii?
To prawda.
Nie pomyślałam tak.
Wiesz, że moja siostra sprzedawała zaproszenia na bal.
Prosiłem, by zaprosiła rozmaitych gości.
Jeśli przysłali jej podarunki, to nic dziwnego.
Tobie stale przysyłają.
Dlaczego żałujesz jej kilku okruchów z twego stołu?
Pora, byś wróciła do domu.
Twój mąż byłby zasmucony.
Tak lubi rozmawiać z kimś rozsądnym.
Ona mnie nienawidzi.
Bo traktuje cię jak siostrę, nie jak boginię?
Sądzę, że twój intelek jest przeciążony.
Uważasz, że jestem szalona? Tak sądzisz?
Nie. Masz zbytnio rozwinięte poczucie własnej wartości.
Dość tego.
Liczyłem, że jesteś kimś, kim najwyraźniej nie możesz być:
rozsądną kobietą.
Teraz rozumiem swój błąd.
Jak możesz być taki zimny?
Tylko tak mogę reagować na twój temperament.
Nie chcę się zniżyć do twego poziomu.
Mego poziomu?
Kiedy przestałe mnie kochać, Albercie?
Ależ ja cię kocham,
tak samo jak dzieci.
Moim obowiązkiem jest o was dbać.
Nie o to pytałam.
Wiem.
Ale tylko to we mnie zostało.
Moja mysz uciekła i nigdy nie wróci.
Chodź, kochanie.
Chodź.
- Sprawimy ci nową mysz. - To nie będzie to samo.
Nie, nie będzie.
Papa już mnie nie kocha,
bo jestem głupi.
Nie można przestać kogoś kochać, Bertie.
To niemożliwe.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Karolina Kremplewska